HOME

Maand oktober 2010

Om het geheel wat levendig te houden en te zorgen dat er wat nieuws te lezen en te zien is, dacht ik dat het misschien wel leuk was om jullie wat te vertellen over onze maanden. Er gebeurt niet altijd iets fantastisch maar je blijft op de hoogte en het is voor ons zelf een soort dagboek.

Zo af en toe komt er een heel mooi vogeltje op bezoek in onze tuin. Er zijn wel meer parkieten te zien hier maar deze is erg mooi.

Na de vakantie in Uluru werd ik na een week geopereerd op woensdag. Ik moest om half 12 in het ziekenhuis zijn, sober vanaf 7 uur 's morgens. Ik heb nog koffie gedronken om vijf voor 7, hoezo verslaafd?? Ik was pas om half 6 aan de beurt!!! Mijn hemel, dat was heel lang wachten. Ik heb verschillende keren gedacht, zal ik maar naar huis gaan. Het is niet echt een leuke bezigheid. Maar goed, donderdag kon ik weer naar huis, het deed wel pijn maar vrijdag was het al een heel stuk minder. Daarna twee weken in dit verband en dan krijg je een laars die je vier weken moet dragen. Er mag geen gewicht opgezet worden en ik loop met krukken of ik zit in de rolstoel.

Ga naar top

Lex is jarig op 6 oktober!! Hij wil graag een iPod Touch en verder niets. Een beetje saai met het geven van cadeautjes dus we besluiten hem voor de gek te houden, Roos haar idee. We pakken een oude knuffel in en schrijven er een brief bij dat hij de cadeautjes moet gaan zoeken. Twee van de oma's en opa en een van ons. Hij kan het wel waarderen nadat hij snapt dat we hem voor de gek houden en is erg blij met wat hij krijgt, zoals je kunt zien op de foto's.

 

Na heel veel bezoek, lunches en koffieochtenden waarvoor ik opgehaald word door dezen en genen, is het einde van de maand in zicht en gaan we walvissen kijken, hopen we! Op naar Merimbula, ons Marianne is daar ook geweest. Zaterdag 30 oktober vertrekken we met een gehuurde auto (onze eigen auto moest al ingeleverd worden) en rijden bijna 600 km om op onze bestemming te arriveren. Kees moet alles alleen rijden want dat mag ik nog niet. Heel jammer. De weersverwachting in Melbourne was erg slecht en ze vertellen ons dat dat weer hierheen komt op zondag, maandag en dinsdag. Dat is niet leuk maar we zullen wel zien wat het wordt. Zaterdag is het in ieder geval nog droog en de kinderen gaan lekker zwemmen. In het zwembad, wel te verstaan, niet in de oceaan.

Picknicken is altijd leuk. Ja, ze doet het weer!
Een kokon van een kever.  

Ga naar top

Geen walvisvaart op zondag vanwege het weer, misschien maandag. Dus zondag gaan we eerst even op de uitkijk staan om walvissen te spotten maar dat wordt niks en dan naar het museum in het dorp. Ilse heeft de foto's gemaakt in het museum!!

 

Ga naar top

Daarna lekker picknicken en een wandeling maken. Dat was niet echt een goed idee, over takken heen en door een zandpad. Dat was een beetje zwaar, een km lopen. Maar..... I did it. En het was de moeite waard. Mooi uitzicht.

Ga naar top

Maandagochtend gaan we het dorp in. De man van de walvistocht zou bellen als hij nog uit ging varen dus het wordt wel krap want morgen moeten we al weer weg. Toch zien we een andere boot wel gaan en we besluiten om bij hen een tocht te boeken voor de volgende ochtend. Dat lukt, gelukkig! Nadat we koffie hebben gedronken belt hij inderdaad en vraagt of we binnen tien minuten bij de boot willen zijn. Er zijn walvissen gezien en hij gaat het proberen. We hebben zeeziek pillen gekocht en gaan gauw even naar huis en dan snel naar de boot. Wat een klein bootje, wat een gigantische golven!!!!! Heel spannend maar heel leuk. We zien een hoop dolfijnen door de golven van de boot springen maar geen walvis te vinden! Het is ook wel erg moeilijk, een speld in een hooiberg. Jammer, maar helaas. Gelukkig hebben we morgen nog een kans. We gaan 's middags nog even iets heel leuks doen! Het lijkt Bergen wel, alleen springen er kangoeroes rond hier!

 

Dinsdagochtend gaan we met de tweede boot mee, deze is groter en daarom hoeft hij niet zoveel rekening te houden met het weer. Hij vaart gewoon uit. Het is koud en nattig. We hebben van alles aan maar het is echt heel erg koud. En winderig. We voelen ons niet zo geweldig. Alledrie kinderen houden het niet droog. Heel vervelend maar gelukkig komen de walvissen ons afleiden. Aaa, geweldig, wat een gigantische beesten. Een moeder met een kind, ze zwemmen 9 van de 12 maanden. Drie maanden blijven ze bij Antartica en dan wordt het te koud, geen eten meer dus dan begint hun trektocht. Geweldig! We zien ze heel in de verte ook nog uit het water springen. Het is heel moeilijk om goede foto's te maken maar er staat toch wat op. De meeste waren van het water.

Ga naar top

 

Ga naar top