HOME

Vakantie Viëtnam dag 4

Na een heerlijke nacht slapen in een erg leuk hotel onder zalige dekbedden in een koude nacht mochten we op het dakterras ontbijten! Wauw, dat was erg mooi. Wat een uitzicht hadden we soms.

De mist hing in het dal, prachtig. De mist hing overal!

Het was mooi weer voor onze mountainbike dag door de bergen. We werden door onze gids opgepikt om 9 uur en stapten een stukje verder op de fiets. Heerlijk! Echt zalig, roetsj naar beneden over de mooi geasfalteerde weg. Maar ja, het was toch een mountainbike avontuur. Eh, ja, dus even later moesten we een klein pad in, vol met stenen en vrij steil naar beneden. Ieieie, dat viel me niet mee, als ervaren fietser. Ik had ook het idee dat mijn remmen niet goed werkten dus ik zat niet echt lekker op mijn fiets. Hobbeldebobbel, daar kwamen we aan. Niet fijn. De gids heeft mijn remmen nagekeken en daarna ging het beter al heb ik in het begin nog wat stukjes gelopen. Harriët niet, heel dapper! En wat een prachtig land!

Even de fiets repareren voor die muts.
Erg vies zagen deze kindjes eruit. Maar wel schatjes om te zien.
Dit is hun huis, het meisje was amper 20 en had drie kinderen. Ik kreeg nog een armbandje van de jonge moeder.

Dit was in Ma Tra (ik spiek even in Harriët haar verslag), een dorp bewoond door de Black Hmong people, vandaar de zwarte dracht. Erg arm, dit is het huis waar ze wonen, de planken zijn wel heel erg open dus het zal wel erg koud zijn in de winter. Wel hele aardige mensen. Het meisje dat met het kindje in haar armen zit had nog twee kinderen gehad, waarvan er een gestorven was. Ze was amper 20! Wel heel fijn dat we een beetje met ze konden praten dankzij onze gids.

Ga naar top

Handig systeem om rijst uit de schil te krijgen.
Ja, stoer he. Lunch plekje. Niet echt hongerig na al die armoede.

Daarna verder op onze tocht. We werden nog ovevallen door een bui maar na even geschuild te hebben konden we weer verder. We waren zomaar droog. Op naar Ta Phin, waar de Red Dau People wonen die het iets beter hebben. Volgens onze gids komt dat omdat ze dingen toch wat slimmer aanpakken. Ook daar zijn we bij een gezin binnen geweest waar ik nog wat van de vrouw des huizes gekocht heb zodat we ons niet zo bezwaard voelden. Bij het andere gezin hadden we geld gegeven maar het is leuker om wat te kopen. Ik heb hier niet afgepingeld. Deze mevrouw sprak ook wat Engels, dat was erg fijn. Ze had drie kinderen, een man met een brommer en verder was het er ook erg arm.

Een vogeltje gevonden.
Ja, het gaat goed, moeke.  
   
   

Ga naar top

Weer terug in Sapa hadden we bedacht dat we wel een kruidenbad wilden gaan nemen met een massage. De gids bracht ons naar een goed en goedkoop adres. 50.000 dong, 4 euro. Jammer genoeg voor ons was er weer eens geen electriciteit dus een bad zat er niet in. Dan maar een massage en een voetenbad. Jee, wat hebben we gelachen! Bonk, bonk, de spieren werden even goed onder handen genomen, taptaptap, au, joh, je doet me zeer! Ze verstonden geen woord Engels wat erg op de lachspieren werkte. Nog even tijd voor koffie, niet echt lekker hier, trouwens, zegt een heel verwende Australische Nederlandse. Viëtnamese koffie lijkt wel wat op espresso dus er waren zeker mensen die dat lekker vonden. Wij waren er niet zo'n fan van.

Om half 6 werden we met een bus naar Lao Cai gebracht om daar weer op de trein te gaan naar Hanoi. We hadden gezelschap van 4 jonge mensen uit Singapore, die we al eerder tegen waren gekomen en twee oude dames (72!) die drie maanden op reis waren. We hebben met hen gegeten en erg leuk zitten kletsen. Als wij 72 zijn gaan we samen naar Argentinië, hebben we ons voorgenomen. De dames die daar vandaan kwamen, vonden dat we het eerder moesten doen. Ook goed!

Ga naar dag 5

Ga naar top