HOME

Vakantie Viëtnam dag 6

Vastbesloten om terug te gaan naar Hanoi, vertrokken we de volgende dag met de bus. Het Italiaanse stel ging ook terug met dezelfde bus. Maar ja, dat zul je altijd zien, het weer was echt prachtig!!!!! Dat was dus erg genieten op de langzame boot. Het zou een tocht van drie uur zijn, maar dat was het bij lange na niet. Zo zou het onze reis hierheen echt niet waard zijn. Dus we besluiten om te blijven en te proberen om toch nog een tocht te boeken inclusief kajakken. Volgens onze gids moest dat zeker lukken (als we maar betaalden!) Zo duur was het niet dus we hebben hem het geld gegeven. Eenmaal aan land kreeg onze gids het erg druk, er waren niet genoeg bussen om alle passagiers die hij mee had genomen op tijd te laten vertrekken. Veel mensen moesten daarom erg lang wachten en werden redelijk chagrijnig. Erg vermakelijk om te zien en om af en toe even met ze te praten.

Dit was de luxe versie!
Onze Italiaanse kennissen.
Ja, ...... Echt heel mooi.
Je kunt aan de gang blijven, wat ik ook deed. In de verte een vissersdorp waar we later nog heen gingen.

Ga naar top

Wij moesten ondertussen ook maar blijven wachten en hadden op een gegeven moment niet echt vertrouwen in de gids. Toch maar eens vragen hoe het zat. Nee, 5 minuten, dan komt mijn vriend. Ja, ja, weet je het zeker? Wij niet maar hij wel, gelukkig had hij gelijk. Een nieuwe groep toeristen arriveerde en wij konden met hen mee terug naar beautiful Halong Bay. Het was een gevarieerde groep, heel erg leuk. Er was een gezin uit Nederland, opgedoopt door Harriët in de Enkhuizer Almanak, twee Franse kerels waarvan de een op vakantie was bij de ander die in Ho Chi Minh city woont en Frans geeft. Wij kwamen bij hen aan tafel bij toeval en we hebben vreselijk gelachen met ze! Het kajakken was absoluut de moeite en ik vond het vissersdorp midden in het water ook heel apart. Je zult zo moeten wonen en leven, een heel ander leven, iets wat wij ons bijna niet kunnen voorstellen. Erg de moeite waard van het omboeken van onze tocht. Op de terugweg kwam ik naast een Amerikaan terecht in de bus. Een hele rare gozer om te zien. Hij had echter een hoop te vertellen toen ik eenmaal een openingszin had bedacht. Hij was al gepensioneerd maar nog helemaal niet oud. Dus ik vroeg hoe dat kon, hij bleek in de luchtmacht te hebben gewerkt en had heel veel van de wereld gezien. Hij was nu op zoek naar een plaats waar hij kon gaan wonen en leven. Raar idee dat je zo ontworteld bent dat je moet zoeken naar een fijne plaats om te wonen.

Grote gaten waar de vissen in zwemmen die je kan kopen.
We zijn ook nog een grot wezen bekijken.
Even poseren!
Eronderdoor varen, erg mooi.  

Ga naar dag 7, pfjoe, de laatste!

Ga naar top