HOME

Maand september 2010

Om het geheel wat levendig te houden en te zorgen dat er wat nieuws te lezen en te zien is, dacht ik dat het misschien wel leuk was om jullie wat te vertellen over onze maanden. Er gebeurt niet altijd iets fantastisch maar je blijft op de hoogte en het is voor ons zelf een soort dagboek.

Deze maand staat voor mij al een beetje in het teken van afscheid nemen. Omdat ik de operatie aan mijn hak moet ondergaan, kan ik niet meer mijn Woodwork blijven doen. Dus ik neem mijn fototoestel mee en maak een paar foto's daar. Het is een school die bijna onderdeel is van een kerk, een mooi oud gebouw. Ik ben er steeds met plezier heen gegaan en heb daar heel gezellig gewerkt op dinsdag middag.

Ilse heeft een optreden met haar zang-, dans- en dramalessen die ze gedaan heeft. Ze wil er jammer genoeg niet meer mee doorgaan volgende termijn, omdat ze het dansen niet zo leuk vindt. Het komt ons goed uit, ik kan straks niet autorijden dus kan haar niet brengen en ophalen. Dus het laatste optreden bij Tash. Ze heeft er toch veel geleerd, ze speelt zelfs een klein hoofdrolletje in hun toneelstuk.

In de laatste week van school is het erg druk met allerlei leuke dingen. Roos doet een optreden met haar huis Mecca op school. De house captains hebben het hele toneelstuk zelf geschreven en bedacht. De dansen moeten ze zelf bedenken en maken, muziek erbij zoeken, audities moeten gedaan om de goede mensen op de goede plaats te krijgen. De kostuums moeten gemaakt of uitgezocht. Daar hebben ze de hele derde termijn aan gewerkt met zijn allen. Echt spectaculair hoe het in elkaar was gezet. Het rode huis waar Roos bijhoort, won de eerste prijs voor beste optreden!!! Het was ook echt heel erg goed. Roos had een kleine rol, ze deed mee met de twee dansen. Veel kinderen van groep 7 doen mee in de grote groep en hebben nog geen echte rol. Dat komt later. Jammer genoeg voor Roos niet meer.

Ga naar top

Ook de sportdag van Hartwell Primary School is nog aan de beurt in deze termijn. We missen hem een keer niet, want we zijn dit jaar niet in Nederland op vakantie. Het weer is jammer genoeg niet echt lekker. Het is erg koud en er staat een flinke wind. Ze doen allerlei sporten, zoals verspringen, estafette, sprinten enz.

Ga naar top

En dan gaan we vertrekken naar Uluru!!!! Jee, dat moest ervan komen want we kunnen niet weggaan zonder dat te hebben gezien. (vonden wij) Zaterdagochtend om half 9 vertrekken we en we moeten lang in de rij staan want het is beredruk! Dat hadden we niet verwacht. We halen het vliegtuig gelukkig wel, ze doen een express rij open om de mensen sneller te kunnen helpen. Een beetje zenuwachtig word je er wel van. We hebben onze winterjassen aan want het is koud in Melbourne en de voorspellingen zijn erg slecht voor Uluru. Hopelijk valt het mee! Eenmaal in Alice Springs blijken de voorspellingen waar. Het regent dat het giet en het houdt niet op!! Dat is een slecht begin maar vooruit, lekker kamperen! De auto halen valt niet mee, het duurt lang en ze helpen slecht. Boodschappen doen en voordat we daarmee klaar zijn is het toch al erg laat en het regent nog steeds. Wat nu?? Kees wou al een eerste stuk rijden maar het wordt daar echt te laat voor. Het wordt hier vroeg donker dus het lijkt ons toch beter om in Alice Springs een camping te zoeken enlekker uit eten te gaan. De mevrouw bij de camping zegt dat we niet kunnen kamperen bij haar, het is veel te nat!! Ze heeft wel een cabin voor ons. We leggen het uit aan de kinderen en ze vinden het toch wel fijn om droog te zitten. Ze vonden ons maar 'whimps' omdat ik het helemaal niet zag zitten om de tent op te zetten. Deze mevrouw is mijn reddende engel!

De volgende dag is het in ieder geval droog. We moeten eerst nog naar Britz terug omdat ze de sateliettelefoon, de safety pack en nog iets vergeten zijn in de auto te doen. Dat kost weer kostbare tijd maar uiteindelijk kunnen we weg. De Todd river stroomt!! Volgens de legende ben je pas een local als je dat gezien hebt. Ook op de kaart staat dat de rivier meestal droog staat. Het is ongelooflijk hoeveel water er is. Het is zeker 10 jaar geleden dat dit gebeurd is. Erg leuk dat wij dat meemaken. De zon schijnt, dus ik meen het nog ook.

Ga naar top

We hebben besloten om eerst naar Uluru te gaan, zo'n 450 km van Alice Springs vandaan. Het is niet druk zoals je ziet, dus we schieten goed op. Er is maar een plaats waar je kunt kamperen bij Uluru, dus daar gaan we heen. Het is een resort, compleet met supermarkt en politiebureau. En een camping. We arriveren om een uur of 1 en gaan eerst de tent opzetten. Aha, een tent is okay maar de andere?????? Waar is de buitentent gebleven???? Nergens!!! Niet erg als het warm is en je geen regen verwacht maar nu is het toch wel heel vervelend. Maar even bellen, Kees is aardig pissed en maakt ze duidelijk dat het een hele dure vakantie gaat worden voor hun als ze niet met een oplossing komen. Eerst maar kijken of er een tent te koop is. Nee, dus. Ja, wat nu..... Ze besluiten om de tent maar te komen brengen! 900 km in totaal, maar ja, je moet je spul ook maar in orde hebben. Wij gaan ondertussen lekker naar Uluru want we willen onze dag niet laten verpesten.

geen buitentent!
DAAR IS HIJ!!! Yes, met bloemen.
Van dichtbij is het niet zo massief.
Aboriginal tekeningen.
Moeder en zoon....
Waterholes vol water.
Duwen!!!
De Olgas aan de andere kant.

Ga naar top

Het was een heerlijk dagje en echt indrukwekkend, hoor, die rots. Hij is echt gigantisch groot! Van dichtbij vond ik hem mooier dan van veraf. Onze kinderen vonden de sunset erg saai. Toch verandert de kleur wel. Het was beredruk op de parkeerplaats. Er werd wijn gedronken, gegeten en van het uitzicht genoten. Het was toch wel koud ook. Om 9 uur 's avonds kwamen ze onze tent brengen, ondertussen hadden wij al gegeten en waren Ilse en Lex in de kleine tent gaan liggen. Ik had het koud tot op het bot. Wat is het dan heerlijk om in je slaapzak te kunnen kruipen.

De volgende dag op naar de Olgas, een rotsen bij elkaar raapsel vlakbij Uluru. We hebben een mooie wandeling gemaakt daar, nu kon ik het nog. Roos en ik gingen verder dan de rest, die hadden zere voeten. Erg mooi. De wind was berekoud! We hebben gewoon onze winterjassen aan! Op de weg terug valt het mee, met de wind in de rug. De volgende wandeling kunnen we onze truien en jassen uit, het warmt op.

Steile wand, a la Uluru. best eng.

Ga naar top

Rond het middaguur gaan we op pad naar Kings Canyon, ook nog zo'n 300 km rijden. Onderweg zagen we nog auto's die de 'real thing' hebben gedaan, nl. over de dirt road rijden en het liefst zo vies mogelijk worden. Roos vindt dat wij eigenlijk ook zo'n vieze auto moeten hebben, anders klopt het avontuur niet. We kwamen aan zonder problemen en vonden heel snel een plekje op een cattle station camping. Ze fokken daar kamelen waar je ook een ritje op kunt maken. Wij hebben genoeg te doen met kampvuur maken, tent opzetten, eten koken dus we laten het voor wat het is. Je kon nl naar een praatje gaan luisteren over hoe dit allemaal in zijn werk gaat. Het is best een drukke camping, veelal mensen die met een groepsreis mee zijn gekomen en voor wie de tenten al klaar staan. Zelfs het kampvuur wordt voor hen aangestoken. Het deed het beter dan ons kampvuur, het hout dat wij kregen was erg nat. Dus een ietwat rokerig!

Lekker vies!
Springen!!!

Ga naar top

De volgende dag gaan we de Kings Canyon bezoeken. Het wordt een verrassende wandeling, het is er echt prachtig! We vinden het mooier dan Uluru, meer afwisselend, spectaculaire uitzichten, mooie tuin in de vallei, echt geweldig. En er bloeien een heleboel bloemen, het is de tijd van het jaar en waarschijnlijk helpt de regen die gevallen is er ook aan. Gelukkig regent het nu niet, we hebben nog geen druppel gevoeld. Yes!

Ontbijt, tent is al opgeruimd.
Ilse kan echt genieten van de natuur. The garden of Eden.
Niet in het water landen!!!!

Ga naar top

Na de wandeling gaan we op pad naar Glen Helen Gorge zodat we dichtbij Alice Springs zijn en niet al te ver meer hoeven te rijden op woensdag. We moeten nl om 12 uur al weer met het vliegtuig mee. We gaan via de Mereenie Road en dat is de dirt road. De mevrouw bij het tank station zegt dat het wel pretty bad zal zijn omdat het zo geregend heeft en de weg is nog maar twee dagen open. Ze sluiten hem af als hij niet begaanbaar is. Dat gaat vast heel gezellig worden. Maar we gaan ervoor! Kees rijdt en zet hem al snel in de 4WD. Dat is toch veiliger. We doen gewoon rustig aan. Het is een mooie route met veel plassen op de weg en het zand is ook nat. So far, so good. We komen langs een geparkeerde auto, er zit niemand in dus het zal wel goed zijn. Een stukje verder zien we een auto met zijn neus de berm inwijzend. Dat ziet er niet echt goed uit. We draaien het raampje open en vragen of alles oke is. Nee, dus, hij kan niet meer uit de modder komen. Hoe heb je dit nu toch voor elkaar gekregen???? Waarschijnlijk heeft hij toch wat te hard gereden. De Chinese jongen is helemaal alleen, geen telefoon, geen hulpmiddelen, niks. Hij is dan ook heel blij dat wij hem komen helpen. Kees doet het werk, ik trek hem uit de modder! We voelen ons heel goed als we weer verder rijden en we zijn erg blij dat het zo goed afgelopen is voor hem. Hij blijft ons dan ook nazwaaien tot we uit beeld verdwenen zijn.

Ga naar top

Weer rustig verder, nu helemaal nu we dit gezien hebben. Het staat ook langs de kant van de weg dat je voorzichtig moet zijn, met borden en er is ook nog een boom met lekke banden erin. Allemaal waarschuwingen. We gaan eerst maar eens lekker lunchen langs de kant van de weg.

Ga naar top

Na de lunch ga ik verder rijden. Erg prettig vind ik het niet. De auto trekt en rijdt niet erg fijn. Ligt dat aan de 4WD of ergens anders aan? Lex heeft ondertussen zijn raam opengezet omdat het toch wel warm is. Maar daardoor is er een hoop herrie in de auto. Doe maar dicht, dat lijkt me beter. Het houdt echter niet op, het wordt alleen maar erger. Het lijkt wel een helikopter boven ons hoofd. Geen helikopter te zien natuurlijk. Stop toch maar even, dan kijk ik even. Kees stapt uit en ontdekt dat we een lekke band hebben!!! En weer aan de slag! Arme man. Een Duits stel vraagt of ze wat kunnen doen en we vragen of ze in ieder geval even kunnen wachten tot het klaar is. Je weet nooit. En inderdaad, hun krik is handig. Kees kan de auto niet hoog genoeg krijgen en gebruikt daar hun krik voor, dan onze er weer onder en de band kan eraf en de nieuwe er weer op. Jee, wat heerlijk, zo'n handige man!!!

 

Na heel wat uurtjes komen we aan bij Glen Helen Gorge. We hebben geen zin om te koken vandaag, dus we gaan lekker barbequeen in het restaurant. Niet echt heel lekker maar je kunt niet alles hebben. Wat een avontuurlijke reis. We vonden het geweldig!! Geen persoonlijke ongelukken dus het is alleen maar grappig om later aan terug te denken. In deze drie dagen hebben we meer beleefd dan in enige andere vakantie. De volgende dag rijden we over een geasfalteerde weg naar het vliegveld, ik mag wel door een aantal plassen crossen. Yahoo!!!

Een karkas langs de weg, lijkt een paard.
Toch een mooie tent!

Ga naar top